NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
-İyi akşamlar. -İyi akşamlar.
Terrace House birlikte yaşayan altı yabancıyla ilgili bir program
ve biz de onları gözlemliyoruz.
Hazırladığımız tek şey güzel bir ev ve otomobiller.
-Hiç yazılı metin yok. -Evet.
Chiemi Buruzon bir kez daha konuğumuz olarak aramızda.
-İyi ki geldin. -Teşekkür ederim.
Bu programa bağımlısın, değil mi?
Bu yıl aldığım en heyecan verici iş bu.
-Bunu duyduğuma sevindim. -Acayip mutluyum.
Geçen bölümde Hana, Ryo ile yemeğe çıkabilmek için çok uğraşmış
-ama başarılı olamamıştı. -Ne üzücüydü ama.
Benden hoşlanmıyor gibi görünen birine hiç çıkma teklif etmedim.
Kabul etmez diye mi?
Evet. Ayrıca onun da kötü hissetmesini istemedim.
Haklısın, güzel mantık.
Ryo açıkça...
-Onunla arasına mesafe koyuyor. -Kesinlikle.
-Artık temkinli olmaya başladı. -Evet.
Vivi'den yardım bile istedi.
Hiçbir şey hissetmediğin biri var diyelim.
Peki.
O kişiyle tekrar tekrar çıkabilir miydin?
Hislerinden emin değilsen
-kaçmasına da izin verme. -Evet.
Ama benim hislerimi sorarsan
ben onunla çıkmanı istemiyorum.
Bu kadar güzel bir kadın
büyük bir çabayla senin ilgini çekmek için rekabet ediyor olsa ne yapardın?
Yani, kendime hâkim olamazdım herhâlde.
-Katılıyorum. -Muhtemelen
örtüyü şurama kadar çekerdim, Ryo da böyle yapıyor bence.
-Bir dakika... Ne? -Vücudunu saklaman mı lazım?
-Ne demek o? -Niye ki?
-Ve örtü biraz havada kalırdı. -Anladınız, değil mi?
-Yukarıda dururdu. -Shochan...
Müstehcen esprileri Tokui ve bana bıraksan olur mu?
Ryo da kendi hisleri konusunda dürüst olsa fena olmazdı.
-Kesinlikle katılıyorum. -Hanımlar bu durumu sevmemiş.
-Beni rahatsız etmeye başladı. -Beni de.
-Onun gibi kurnazları çok gördüm. -Ben de.
-Sinirlerimi bozuyor. -Vivi'nin
ondan hoşlandığı ortada.
Ama o da aynı şeyi hissediyor mu, bilemiyorum.
Vivi çok üstüne geliyor ama.
Yine de biraz karşılık verebilirdi.
-Doğru. -İlgilendiğini gösteren herhangi bir şey.
Vivi'yleyken eğleniyor ama bunun nedeni ondan hoşlanması mı yoksa bu durumda
-ne yapacağını bilememesi mi acaba? -Ben anlayamıyorum.
-Evet. -Güzel bir nokta.
Ryo bu flörtöz hareketlerine devam ettikçe Vivi, onun da
kendisinden hoşlandığını düşünecek.
-Doğru. -Karaktersizlik yapıyor.
Basketbolu hep ilk sıraya koyduğumdan ikisini birden yapmak zor oluyor.
Bu beni biraz düşündürdü.
Bence iyi çocuk gibi görünmek için fazla çaba sarf ediyor.
-Öyle mi dersin? -Bence de...
Bu da kimsenin işine yaramıyor.
Ryo'nun mükemmel çocuk maskesini söküp atmanız çok hoşuma gidiyor.
Bayıldım.
Benim arkadaşlarımın arasında da böyle biri var.
Arkamdaki dansçılardan biri, With B'den Koji.
Eskiden Amerikan futbolu oynuyordu.
-Takım kaptanıydı. -Bütün kızları kapmıştır.
Tabii.
Üstüne atılan kadınları nasıl reddettiğini defalarca gördüm.
Çıkıp açıkça hiçbir şey söylemiyor.
İşte bu.
Karşısındaki kişinin mesajı almasını bekliyor.
İlgilenmediğini sadece tavırlarıyla göstermeye çalışıyor.
Hep cana yakın davranıyor.
Evet, kibarlık yaptığını sanıyor.
Asla açıkça bir şey söyleyip karşısındakinin hislerini incitmez.
Ben böyle şeylere sinir oluyorum.
Enteresan. Ryo da tam olarak böyle.
-Evet. Şimdi de yemeğe gidiyoruz. -Tamam.
-Özür dilerim. -Önemli değil.
-Kusura bakma. -Önemli değil.
Bu Hana için çok üzücü oldu.
Son zamanlarda onu hep ağlarken görüyoruz.
Vivi de her şeyin netleşmesini istediğini
-ama ilk adımı atmayacağını söyledi. -Çünkü riskli.
Ryo'nun bu durumu çözmesi lazım.
Her şeyi netleştirecek tek insan o.
Kai'yi de nihayet sahnede göreceğiz.
-Çok merak ediyorum! -Bir süredir prova yapıyordu.
Gösterisini izleyebileceğimiz için heyecanlıyım.
Ben de.
Sen biraz fazla heyecanlısın.
Fiyaskoyla da sonuçlansa onu sevmeye devam edeceğim.
Bak bu çok rahatlatıcı.
-Ne cömertsin. -Hayranları arkasında.
Ben size gerçek kibarlığı gösteririm.
You'nun yaptığı kesinlikle bu değil. Hele ki komedyen olmaya çalışan biri için.
30. HAFTA
SUÇSUZ
TOHO SİNEMASI ROPPONGI TEPESİ ROPPONGI, TOKYO
-Film için çok heyecanlıyım. -Ben de. Davet ettiğin için sağ ol.
Başka hiçbir filmi iki kez izlemedim sanırım.
Teşekkür ederim.
-Ne kadar? -Efendim?
Ne kadar tuttu?
Bunlar benden. Seni ben çağırdım.
Ama izlemek isteyen bendim.
Olsun, ben de çok istiyorum.
O zaman mısırı ben alırım.
-Mısırınız neli olsun? -Tuz ve karamel lütfen.
Hiç sadece tuzlu mısır yemedim.
Hiç sade yemedin mi?
Bu salon.
Güzel, koltuklar iyiymiş.
En arkada.
-Güzel yer kapmışız. -Sayende.
Film başlayana kadar mısırlar bitecek bence.
Bence de.
-Tuzlu mısır güzel, değil mi? -Evet, bayılıyorum.
ÖĞLEDEN SONRA 6.30
Film inanılmazdı.
İkinci kez izlediğim hâlde ağladım.
-Ağladın değil mi? -Evet.
Burnunu çektiğini duydum çünkü.
Bu...
-Artık bir Beatles hayranıyım. -Yemek yemek ister misin?
-Evet, haydi gidelim. -Süper.
-Kadeh tokuşturalım mı? -Evet, şerefe.
-Bugün için teşekkürler. -Ben teşekkür ederim.
Enfes.
Instagram hesabını herkese gösteriyor.
-Niye ki? Lily mi gösteriyor? -Evet.
-Arkadaşlarına seninle hava atıyor. -Çok komik.
"Bakın, Tupas kiminle yemeğe çıktı." falan diyor.
İnsanlar o fotoğraflardan sonra programdaki hâlimi görünce
"Niye bu kadar farklı görünüyor?" diyordur.
Bunu daha önce de söylemiştin
ama canlı hâlin milyon kat daha çekici.
-Çok naziksin ama bu doğru değil. -Doğru.
Çok güzelsin ve bundan gurur duymalısın.
Geçtiğimiz iki hafta içinde
sana karşı bazı hislerim olduğunu fark ettim.
Vivi ve Hana'ya hissettiklerimden
çok daha farklı şeyler.
Peki.
Dürüst olmam gerekirse
kimsenin benden bu anlamda etkilenmesini beklemiyordum.
-Senin yanında utangaç hissediyorum. -Öyle mi?
Gözlerine bakmak benim için çok zor.
Herkes benim pek çok ilişkim olduğunu, bu konuda tecrübeli olduğumu söylüyor.
Bana pavyon çalışanları gibi konuştuğumu söyleyen bile oldu.
Oysa ben sıradan, 21 yaşında bir kızım.
Hiç de o kadar tecrübem yok.
Sende en çok sevdiğim şeylerden biri
göründüğünden çok daha derin olman.
Gerçekten kim olduğumu anlamaya çalışan biriyle tanıştığım için
çok mutluyum.
Tatlıdan önce...
Vay. Bu ne böyle?
Ne? Neden?
Teşekkür ederim...
-Ne kadar tatlısın. Teşekkür ederim. -Benim için bir zevk.
Vay canına!
Banyo havlusu ve...
-Saç havlusu mu? Çok beğendim! -Evet ve bir de
kolayca taşınabilir, daha küçük bir havlu var.
Kendime de başka rengini aldım.
Öyle mi?
Çok hoşuma gitti.
Çok teşekkür ederim.
Ben teşekkür ederim.
Dikkatle eve götüreceğim.
Sonra da Hana'ya hava atacağım.
-Her şey çok lezzetliydi, değil mi? -Evet.
-Bende bozuk var. -Lütfen ben ödeyeyim.
Rica ederim.
Bütün gün sen ısmarladın.
-Hiç önemli değil. -Bozuk param yok.
AKŞAM 10.30
Hoş geldin.
Biz de senden bahsediyorduk.
-Arkamdan mı konuşuyordunuz? -Niye öyle bir şey yapalım?
-Ne sebebimiz var? -Komiksin.
O torbada ne var?
-Hemen de fark ettin. -Bir dakika, ne o?
El kremi, banyo havlusu
ve bir de küçük havlu. Tupas'ın hediyesi.
-Neden bu kadar şaşırdınız? -Bu inanılmaz!
Ayrıca kendine de farklı renkte bir set almış.
-İkinizde de aynı set mi var yani? -Şaşırttı beni.
Aynı set mi?
-Şimdi kusacağım. -İnanılmaz.
Çok eğlendim. Başından sonuna her an.
Ne yediniz?
-İtalyan. -Hem de Roppongi gibi bir semtte.
-Yemeği de o ısmarladı. -Ne centilmen çocuk.
Sinema biletlerini de.
-Çok tatlı. -Ben de mısırla içecekleri aldım.
Harikaymış.
Duydukça kalbim eriyor.
Haydi her şeyi anlat.
-Biraz daha anlat. -Geçen gün sen yokken
Tupas birini nasıl seveceğini bilemediğini söylüyordu bir de.
-Belli ki gayet iyi biliyormuş. -Evet, saçmalıyordu.
-Birini nasıl mutlu edeceğini biliyor. -Kesinlikle.
Sanırım ondan hoşlanıyorum.
Onunla birlikte olduğunuzu hayal edebiliyorsun.
Değil mi?
Tabii ki.
RYO TAWATARI, 26 PROFESYONEL BASKETBOLCU
HANA KIMURA, 22 AMERİKAN GÜREŞÇİSİ
KAI KOBAYASHI, 25 KOMEDYEN ADAYI
EMIKA MIZUKOSHI, 21 J.F. OBERLIN ÜNİVERSİTESİ SON SINIF
TUPAS JOHNKIMVERLU, 22 KİŞİSEL ASİSTAN
VIOLETTA RAZDUMINA, 24 MODEL
AKŞAM 10.00
Hana, neredeydin sen bugün?
Eskiden burada kalan Haruka ve Emika ile birlikteydim.
-Yemeğe gittik. -Doğru, şimdi hatırladım.
Sonra da antrenmana geçtim.
Antrenmandan sonra güreş atölyesi düzenledik.
-Öyle bir şey mi var? -Evet.
Ne öğretiyorsunuz?
-Çocuklara güreşi öğretiyoruz. -Gerçekten mi?
-Sen de mi öğretiyorsun? -Harikaymış.
Güreşçi olmayan kadınlar da katılıyor.
Hana, güreş için seyahat etmen gerekecek mi?
-Seyahat etmem mi? -Haftaya yani.
Haftaya bir yere gidiyor muyum, onu mu soruyorsun?
-Yani boş zamanın var mı? -Pardon, kulaklarıma inanamadım da.
Haftaya 11'i akşamı olabilir.
Ya da 13 veya 14.
13'ünde çıkalım o zaman.
-Olur. Akşam yapsak uyar mı? -Harika olur.
Belki
atletik bir şeyler yaparız.
Ben de... Trampoland'i duydun mu?
Bir dakika, Trampoland'i biliyor musun?
-Duymuş muydun? -Tabii ki duydum.
-Gittin mi hiç? Ben de gitmedim. -Hayır.
-İster misin? Gidelim mi? -Kesinlikle gidelim.
-Süper. Anlaştık o zaman. -Trampoland nedir? Nerede?
-Tramplenlerin olduğu bir yer. -Bir sürü ama.
Çok eğlenceli görünüyor.
-Kesinlikle. -Harika bir şeye benziyor.
Muhtemelen orada gülmekten altıma yaparım.
Belki de bez takarım.
ASAGAYA, TOKYO
Hanımlar beyler, ikinci yarıya hazır mısınız?
İkinci yarı demişken, alkışlarınızla...
Kai!
KAI KOBAYASHI, 25 ARIZONA'DA DOĞDU
2013: MARCOS DENIZA LİSESİNİ BİTİRDİ 2016: JAPONYA'YA TAŞINDI
Merhaba.
2019: WATANABE SANAT OKULU 5 AYDIR İLİŞKİSİ YOK
Merhaba Kai.
Üç sorum var.
Şimdi, köpeklerin görevi
yerde sevimli sevimli yatmaksa
izin günlerinde ne yapıyorlar?
İkinci sorum
beyaz yakalı Japonlar intihar etmemeyi nasıl başarıyor?
-Tanrım. -Vay canına...
Pislik yapmaya çalışmıyorum.
Gerçekten soruyorum çünkü bu insanlar
her sabah 6.30'da, eşleri 2014'ten beri onlarla yatmadığı için
tek başına yattıkları yatakta uyanıyor.
Yani bu insanlar... Sağ ellerine muhtaç, değil mi?
Sonra küçük salonlarına gidiyorlar.
Çok sert...
Eve bir geliyorsun, yavşak ailenin tamamı uyumuş.
Sen de sikik karının yaptığı, bir boka benzemeyen yemekten kalanı yiyorsun.
Metroya bir biniyorsun
adım atacak yer yok. Sonra birden tren duruyor.
Duruyor.
Çünkü trenden atlayan bir sürü insan var.
Ama sen, seneye aynı şeyi senin yapacağını bilmiyorsun.
-Çok sert... -Sıradaki sensin.
-Bu kadarı fazla. -Sadece henüz farkında değilsin.
Üçüncü sorum...
Hepsi birbirine bağlı bu arada.
"Meme ucu" kelimesini kim bulmuş?
"Meme ucu" mu?
Meme ucu?
BJ, yerimi almak ister misin?
Hayır ama bence diğer herkes istiyor.
Gerçekten... Fazla sert oldu kardeşim.
Yani hayatı boyunca bir gün bile zorlu bir işte çalışmamış birinin
beyaz yakalıların gerçeklerini yüzlerine vurması.
Neyse, gerçekten... Yine de teşekkürler Kai.
Şu kızlar çiçek getirmiş.
Buraya gömüleceğini bilirmiş gibi.
İlk kez bir standup izlemeye gittim.
-Bu pek yaptığım bir şey değil. -Ben de öyle.
O yüzden mutlu oldum.
-Ben de. -Güzel bir deneyimdi.
Ama beyaz yakalılar hakkındaki kısımda...
Bence fazla ileri gitti.
Açıkçası ben hiç komik bulmadım.
Bence aslında iğneleyici olmaya çalışıyordu.
Aşağılayıcı değil.
Ama seyircilerin büyük kısmını gücendirdi bence.
-Anlıyorum... -Yani söyleme şekli.
Kendi deneyimlerinden yola çıkarak söylüyor olsa böyle olmazdı.
O zaman böyle konuşmaya hakkı olurdu.
Ama o dünyadan gelmediği için
şu an sadece saygısızlık yapmış oluyor.
-Hey. -İyi akşamlar.
-Nereden geliyorsun sen?
Üşümedin mi? Terasta mıydın?
Evet, kitap okuyordum.
Demek beni taklit ediyorsun.
Bu senin olayın mı?
Evet, bayılırım.
Az kalsın donuyordum.
Kai daha gelmedi mi?
Bu gece gelecek mi, bilmiyorum.
Giydiği tişörtü istiyorum.
Onun da mı hayranlar için ürünleri var?
-Hayır, üzerinde şey yazıyordu... -"Yarın diyete başlıyorum."
-Çok güzeldi. -Herkese ilan etmek istiyor demek.
-Ben de istiyorum. Bana alsana. -Niye öyle bir şeyi var acaba?
-Niye? Kendin alsana. -Bana onu alsana babacığım.
-"Babacığım" mı? -Lütfen babacığım.
Babacığım, canım barbekü çekiyor.
-Senin diyet motivasyonun falan yok. -Hayır, yarın başlıyorum ya.
"Yarın diyete başlıyorum." Unuttun mu?
-Git kendine Gyu-Kaku'dan bir şeyler al. -Gyu-Kaku...
Belki de açık büfesine giderim.
-Çok iyiler. -Çok nostaljik oldu.
-Hoş geldin. -Ben geldim.
Hoş geldin.
-Hoş geldin. -Kusura bakmayın.
-Neden? -Evet, neden?
-Şovum hiç komik değildi. -Saçmalama.
Ciddi misin?
-Köpekle ilgili kısmı sevdim. -Efendim?
Köpeklerle ilgili kısmı sevdim.
-Teşekkür ederim. -Çok eğlenceliydi.
Vazomuz var mı?
Ben bir tane almıştım.
-Hey, Hana... Hana? -Şurada.
-Ben çok eğlendim. -Yalancı.
-Gerçekten. -Ne saçmalıyorsun?
Anlayamayacağımı sanmıştım.
Ama çoğunu anladım, hoşuma gitti.
-Ben epey hayal kırıklığına uğradım. -Niye ki?
-Çok havalıydın. -Kes şunu.
-Hayır... Neden? -Kes şunu.
-Kim yaptı bunu? -Ben.
Çok güzel görünüyor. Ne peki? Göz mü?
Bir yerlerde, bir bilinç kırıntısı var
ve içinde bir çiçek açıyor.
-Anladım. -Bitmesine biraz daha var.
Ne kadar derin bir mesaj.
Gösterin nasıl geçti sence?
-Berbattı. -Beyaz yakalı kısmı fazla kaçtı.
-Öyle mi? -Söylediğim için üzgünüm.
Böyle düşündüğüm için özür dilerim. Bu tamamen kişisel fikrim.
-Evet, biraz fazla sert olmuş olabilir. -Birkaç kişi güldü sanırım.
Ama arkasının gelmesi mümkün değildi.
-Nasıl yani? -Seyirciler... Nasıl desem?
-Bence hayatlarına çok net bir bakış oldu. -Anladım.
Bu benim fikrim. Ama bence insanları kırmış olabilirsin.
Ama bu komedi.
Doğru. Demek istediğin şeyi anlıyorum.
Ne demek istediğini anlıyorum ama... Sadece...
Acımasızca oldu.
-Diğerleri gerçekten komikti. -Teşekkür ederim.
-Epey batırdım ama... -Saçmalama.
-Ama biliyorsun... -İnsan zamanla gelişir.
Denemekten başka ne yapabilirsin ki?
Haklısın.
Ne zaman moralim bozuk olsa... Bazen maçlarım kötü geçebiliyor.
Sonra eve geliyorum, herkes nasıl geçtiğini soruyor ya?
O konuşmayı yapmak zor oluyor, değil mi?
Ama eve gelip de tek başıma kalsam
kendimi o karamsarlığa boğup dururdum.
Doğru. Başkalarıyla konuşmak insana çok şey öğretiyor.
-Yukarı mı çıkıyorsun? -Hayır, biraz çizim yapacağım.
Çok yumuşak. Saçların o kadar bakımlı ki
bu bambaşka bir seviye.
-Çok da güzel kokuyor. -Saçmalama.
-Kokmuyor mu? -Bar duman altıydı resmen.
Mitsukoshi gibi kokuyorsun.
"Mitsukoshi" mi? Alışveriş merkezi olan mı?
-Bence bar gibi kokuyorum. -Anladım.
-Çok güzel kokuyorsun. -Ne?
Saçımı mı kokluyorsun? Kes şunu.
Kes şunu. Güzel mi kokuyor?
-Kesinlikle. -Gerçekten mi?
Dün, senden aldığım kapüşonluyu giymiştin.
Evet.
Kokuyor muydu?
-Leş gibi. -Özür dilerim.
-Dalga geçiyorum. Harika kokuyordu. -Affedersin.
Çok hoşuma gitti.
Onu giydiğini görmek.
Kendi giysimi giydim diye mutlu mu oldun?
Hayır, ben giydim diye kötü koktuğunu düşünüp duruyordum.
Vivi hep güzel kokmuyor mu?
Gerçekten öyle. İlk geldiğinde
şuraya oturdun ve o kadar güzel kokuyordun ki burnum mest olmuştu.
-Pes etme vakti Hana. -Oyun bitti.
Herkesin içinde bu samimiyet...
-Artık çok geç. -Evet.
Şu an Hana hislerini ilan etmemiş olsa da
her şey gün gibi ortada.
Güzel savaştı aslında.
Ama karşındaki böyle davranıyorsa yapacak başka bir şey kalmıyor.
Bu da Ryo'nun "umarım mesajı alırsın" deme şekli sanırım.
Hana'nın yerinde olmak istemezdim,
Ryo'yu öyle saç okşarken, flörtleşirken görmek hiç hoş değil.
-Doğru. -Bence Ryo çok ileri gitti.
Hana'nın yerinde olsam bir süre o ikisiyle aynı yerde
-bulunmak istemezdim. -İkisini bir arada görmek çok zor.
Ryo, Hana'nın ondan hoşlandığını ama kendisinin aynı hisleri
paylaşmadığını ve dolayısıyla ne yapacağını bilemediğini söyleyerek
Vivi'den yardım istemişti.
Ama Vivi buna rağmen, Hana'nın önünde Ryo'yla flört ediyor.
Bunu görünce, göründüğü kadar iyi biri olmadığını düşünüyorum.
Mantıklı.
-Aksini düşünmek zor. -Ama Hana da bir hamle yapmadığından
-yapılacak fazla bir şey kalmıyor. -Doğru
ama bu noktada Vivi bir şey yapmazsa onu da sorgulamaya başlayacağım.
-Anlıyorum. -Evet...
O üçlü arasında gerilim artarken diğer yanda da...
Tupas!
-Örnek bir centilmen. -Harika bir iş çıkardı.
-Kartlar açık oynuyor. -Bence çok tatlı bir randevuydu.
Flörte senelerini vermiş gibi bir de hediye almış.
Henüz 22 yaşındaki birinin bu kadar oturaklı olması beni biraz geriyor.
-Haklısın. -Hata yapacak diye ödü kopuyor.
54 yaşında sanki.
-İş yaptığı insanlar o yaşlarda ama. -Bana Y kuşağının çoğu
bu mizaca sahip gibi geliyor. Fazla durgunlar.
Emika mutlu olduğunu ve ondan etkilendiğini söyledi.
Ama söylemese bunu anlayamazdım.
Gerçekten mutlu olup olmadığını görmek zor.
Diğer kızlara tam olarak ne demişti o?
Hana, Tupas'la birlikte olup olmayacağını sordu.
-O da "Evet, olurum." dedi. -"Yapabiliriz." mi?
-Tanıdık geliyor. -Eller ne alaka?
-Emika öyle yapmadı ki. -"Evet, yapabiliriz."
Bunu yaparken harika görünüyorsun.
-Böyle yapmadı mı? -El hareketleri yoktu.
Kai de Hana ile yakınlaşmaya çalışıyor gibi.
Onu teselli etmeye çalışırken söylediği şeyler
gerçek duygularıydı, nezaketen söylenmiş şeyler değil.
Haklı olabilirsin.
Israrla ne kadar güzel olduğunu söyleyip duruyor.
Ve çok yetenekli ve komik olduğunu.
"Trampoland'i duydun mu?"
Hana çok heyecanlanmıştı.
Kai, Terrace House'a geldiğinden beri hiçbir şey için o kadar heyecanlanmamıştı.
-Trampoland bunu başardı. -Bu bir ilk.
Haklı olabilirsin.
Gösterisi hakkında ne düşündünüz?
Doğru. Uzmanımıza soralım.
Yani Amerikan komedisi bambaşka bir tür.
Oralarda insanların neye güldüğüne pek hâkim değilim
-ama ben biraz fazla sert buldum. -Değil mi?
Ben o esprilerin sertliğini komik bulduğunu düşünmüyorum.
Bence standup'ın temelinin o kasvetli hava olduğunu sanıyor.
Bir eşi ve çocukları olmadığı hâlde
karısının berbat yemek yapmasından bahsediyor.
Bu da bizzat yaşadığı bir şey olmadığı için anlamlı gelmiyor.
Birkaç kez evlenip boşanmış biri aynı şakayı yapsa olurdu.
Ama Kai, başkalarında gördüklerini yansıtmaya çalışıyor.
Çok doğru.
Acemiler, bilenleri taklit ederek öğrenir zaten.
Başta herkes böyledir. İlham aldığın kişileri taklit edersin.
Yine de harika bir sesi var.
Sesi harika ama ben kişiliğinin de öyle olmasını bekliyorum.
Kai konuşurken, insan üst düzey bir sanat anlayışı var zannediyor.
Ama bu beklentiyi karşılaması için çok çabalaması gerekecek.
-Çok haklısın. -Kesinlikle doğru.
Üç çiftimizde de hareketlenmeler oldu.
-Doğru. -Gelişmeler var.
Her şey yolunda giderse üç çiftimiz olabilir.
Evet, olursa bu ilk olacak.
Bunun hayalini her kurduğumuzda hevesimiz kursağımızda kaldı.
-Kolay olmuyor. -Ara ara böyle yaklaşıyoruz.
-Bunu görmeyi çok istiyorum. -Ryo'nun artık hamle yapması gerekiyor.
-Zamanı geldi. -Hadi artık.
Ryo, itibarını korumak istiyor olabilirsin
ama acele etmezsen bu tam tersi bir etki yaratacak.
ÖĞLEDEN SONRA 2.30
Kolamı seninle paylaşacaktım ama bitti neredeyse.
-İster misin? -Olur.
-Çok güzel görünüyor. -Ne?
Hiç. Makarna var da.
"Makarna" mı?
Ben de bir güveç tarifi görmüştüm.
-"Güveç tarifi" mi? -Evet.
-Güveçte yapılan bir yemek vardı. -Evet.
Tuzlu uskumru pike tarifi vardı.
-Günaydın. -Günaydın.
-Hey, eski yemek kitabım.
Japonya'ya ilk geldiğimde bu kitaptan almıştım.
-Hadi ya. -Umarım işine yarar.
Ne sakin bir hafta sonu.
Evet...
Dışarıda hava çok güzel.
-Çok sıcak. -Değil mi?
Kışın sıcak bir yerde inzivaya çekilmeyi çok seviyorum.
-Mesela bir kotatsu'nun altında. -Evet.
Dekoratif aydınlatmaların zamanı geldi.
-O küçük ışıklara bayılıyorum. -Ben de.
Hiç Yomiuri Land'e gittin mi?
-Hayır tabii ki. -Gitmedin mi?
-Doğru gerçi. -Tabii ki gitmedim.
Tabii ki gitmedin, unutmuşum.
-Ben Tokyo'ya geleli sadece on ay oldu. -Daha yeni geldin.
Disneyland peki?
Bir kez, ortaokulda bir geziyle.
Yomiuri Land bana çok nostaljik geliyor.
-Ben de gitmek isterdim. -Çok eğlencelidir.
-Hız treni var, değil mi? -Şimdi her yer ışıl ışıldır.
Yılın bitmesine sadece bir buçuk ay kaldı.
Evet.
GECE 11.30
Aç mısın?
Pek sayılmaz. Neden?
Osaka'dan geldim de.
Dojima roll getirmiştim.
-Ne olduğunu biliyor musun? İster misin? -Herkes bilir, enfes bir şey.
Çok güzel görünüyor.
-Al lütfen. -Kahvaltıya saklayabilir miyim?
-Hediye mi geldi? -Ne?
-Hayır, kendim aldım. -Hatıra yani.
Niye başkası alsın ki?
-Ne güzel. -Dolaba koyuyorum.
Maçlar nasıldı?
İkisini de kaybettik.
-Elinizden geleni yapmışsınız. -Teşekkür ederim.
Diğerleri nerede?
Tupas hâlâ çalışıyor sanırım.
Evet. Kai ve Emika da uyuyor.
Saçlarında bir değişiklik var.
Ne yaptın?
-Daha düz, değil mi? -Evet, bakım yaptırdım.
İpek gibi oldular.
Buymuş demek.
-Çok yorgun görünüyorsun. -Evet, bittim.
Erken yat istersen.
Uyuyabilir miyim, bilmiyorum.
Neden uyuyamayasın ki?
-Bu kılık ne böyle? -Ne olmuş?
-Neden ki? -Çok güzel olmuşsun.
Nereye?
Bilgisayarımı şarja takmam lazım.
Her eve geldiğinde seni ilk kez görüyorum sanki.
-Öyle mi? -Bir tek bana mı oluyor bu?
Ben bir üstümü değiştirip koltukta film izleyeceğim.
-İstersen al lütfen. -Teşekkür ederim.
Sen yatacak mısın?
Hayır, son zamanlarda pek uyuyamıyorum, biraz daha otururum o yüzden.
Telefondan mı izleyeceksin?
-Bilgisayar daha iyi olur. Sende var mı? -Evet.
Birlikte bilgisayardan izlemek ister misin?
Ama Netflix'e giriş yapamıyorum.
Şifremi de değiştirmedim ama olmuyor.
Neden olduğunu anlamadım.
-Bu "iptal" demek, değil mi? -Evet.
-Bir süredir böyle oluyor. -Oldu mu?
Evet. Belki kapatıp açarsam düzelir.
-Ne oldu? -Netflix'e giremiyorum.
-Niye ki? -Bilmem.
-Neden olabilir ki? -Site mi çökmüş?
Belki de şifre yanlıştır.
-Kredi kartı mı lazım? -Alıp geleyim mi?
Alayım ben. Dur, sen bekle.
Tamam.
-Karşılaşmayı kazandın mı? -Evet.
Cumartesi bir tane mi vardı?
Evet, Cumartesi... Aslında o gün iki karşılaşma yaptık.
-Çamaşırlarını buldun mu? -Çamaşırlarımı mı yıkadın?
-Hâlâ kurutucudalar. -Teşekkür ederim.
Ben de onu soracaktım.
Teşekkür ederim.
Öncesinde kokladım ama.
Ciddi misin sen?
Berbat kokuyordur hepsi.
Şaka yapıyorum.
Sen neden süslendin? Ring dışındaki üniforman bu mu?
-Hayır, Jungle için bir kutlama yaptık. -Jungle Kyona, değil mi?
Ne olmuş ona?
Dördüncü yıl dönümüydü bugün.
-Güreşte dördüncü yılı mı? -Evet.
-Beşe girmiş oldu. -Yani senden önde?
-Evet, ben dördüncü yılımdayım. -Aynı yıl başladınız yani.
Ben dördüncü yılımdayım, o da bugün beşe girdi.
-Anladım. -Evet.
-Yani... -Tamam.
Açalım mı? Sen de izlemek ister misin?
Evet.
-Görebiliyor musun Hana? -Evet.
Kardeşi mi bu?
Bu karakter otizmli, o da onun ilk kız arkadaşı.
Nasıl tanıştılar?
Aynı liseye gidiyorlardı.
Kız arkadaş nasıl bulunur?
Nasıl yani?
Gerçek dünyada nasıl kız arkadaş edinirsin?
-Sevgili gibi mi? -Evet.
Uzmanına sor.
-Nasıl sevgili edinirsin? -Niye ben ya?
Ne?
Hoşlandığın birini nasıl elde edersin?
-Nasıl mı yaklaşırım? -Evet.
Sanırım hoşlandığımı açıkça belli ederim.
Belli ederim ama onun da karşılık vermesini beklerim.
-Anladım. -İlk adımı nadiren ben atarım.
Çoğu kız bekler zaten.
-Ama ben niyetimi belli ederim. -Hoşlandığını mı?
Evet, ilgilendiğimi.
Buna rağmen karşıdan bir adım gelmiyorsa
anlarım ki o ilgilenmiyor.
Akıllıca.
Sürekli birinin peşinden koşmak zaman kaybı.
Ben daha ciddi ilişkileri tercih ederim.
Oyun oynanmasını sevmem.
Bu yüzden de beni, benden daha cesur olan insanlar çekiyor.
İlk hamleyi ben yaparsam
sürekli olarak her şeyi benim ilerletmem gerekebilir.
Bu da pek romantik değil bence.
Devam edelim mi?
Evet, lütfen.
-Sen görebiliyor musun? -Evet.
Pardon.
-Görebiliyor musun? -Evet, bu açı iyi.
Üşümedin mi?
Biraz üşüdüm.
Dur, klimayı açma.
-Direkt buraya üflüyor. -Ne, gerçekten mi?
İyiyim ben.
-Yastık ister misin? -Yok, iyi böyle.
İstemiyor musun?
-Gerek yok. -Bunu alabilirsin.
Çok mu büyük? İyi mi?
Çok mu büyük?
Rahat et lütfen.
-Uykun mu geldi? -Hayır.
Uyukluyorsun ama.
Anlayabiliyorum.
Görüyor musun?
Nasıl bu kadar sıcak olabiliyorsun?
-Ben mi? -Evet.
-Öyle miyim? -Evet.
Sen de çok soğuksun.
-Üşüdün herhâlde. -Evet.
Dur, açma klimayı.
"Teşekkür ederim" mi desem?
Tam orası. Teşekkür ederim.
Son zamanlarda hep ona bir şeyler teklif etmeye çalışıyorum.
Ama planlarımız hiç gerçekleşmiyor.
Kısa süre önce sakatlık geçirdiğini
ve basketbola odaklanması gerektiğini biliyorum.
Benden de bu yüzden uzak durduğuna inanmaya çalıştım.
Ama ikisini böyle görünce
her şey açıklığa kavuştu.
Ryo basketbolla o kadar da meşgul değil.
Sadece benden hoşlanmıyor.
Bana romantik hisler beslemiyor.
Benden değil Vivi'den hoşlanıyor.
İkisi de birbirinden etkilendi bile.
Ben gerçeği bilmek istiyorum. Belki gidip sorarım.
Sorarım belki.
Deli gibi gülüyorlar.
Ne der, hiç bilmiyorum.
Evet...
Neden hiçbir şey olmuyor?
Neyi bekliyorlar?
Bunların derdi ne ya?
-Çok sinir oldum. -Ryo niye hamle yapmıyor ki?
Hayal kırıklığı resmen.
Bu "hiçbir şey yapmamak" mı şimdi?
-Herhâlde! -Hiçbir şey olmuyor ki.
Bir dakika.
Başını bir kadının omzuna öyle yaslamanın bir şey sayılması lazım.
-Ne diyorsun be? -Hiçbir şey sayılmıyor o.
-Hem de hiç. -Neydi o saçmalık öyle?
Niye kızın elini ısıtmak için dirseğini kullanıyor ki?
-Aynen öyle. -Çok tuhaf bir hareket.
Vivi hoşlandığı kız mı yoksa rahat bir mobilya mı? Anlamadık çünkü.
-"Anlamadık" mı? -Elini tutabilirdi.
-Öyle daha sıcak olurdu. -Ama bunu yapması
-hoşlandığını söylemekle aynı. -Bunda yanılıyorsun işte.
El ele tutuşunca neden evlenmeleri gereksin ya?
Herhâlde gerekir!
-Hangi evrende? -Bağlanmış olurlar.
Nereden çıkarıyorsun bu saçmalıkları?
Öyle diyorsun ama ben bu sayede evlendim.
Senin bütün ailen tuhaf zaten.
Duydun mu? Bize "tuhaf" diyor.
Özür dilerim.
Çocuğu aşk mahkemesine çıkarsak
yüzde yüz suçsuz bulunur yahu.
Bu bir tacizcinin, sadece elinin
tersiyle dokunduğunu söylemesi gibi mi?
-"Bu taraftı ama, içi değmedi ki." -Avucunun içi değse suçlu olurdu.
Dirsekleri tokuştu. O da kazara.
Başını Vivi'nin omzuna koyması hepimizi heyecanlandırdı
ama sonra aşağı kayıp durdu.
-O mesafeden öpüşemezsin ki. -Böyle uzanabilirdi.
Evet, doğrusu da bu.
-Olay öpüşme mesafesi mi yani? -O zaman elini tutabilirdi.
-Anlıyorum. -Ama evlenmeleri gerekirdi, değil mi?
-Kesinlikle. -Neyin var senin ya?
İş biter orada. El ele tutuşmak imzayı atmaktan farksız.
Bence bu "hamle yapmak" falan değil.
Bence öyle.
Bu yüzden basketbolda da kazanamıyor.
-Cidden öyle. -Böyle oynarsa olmaz ki.
Değil mi? Ne zaman hücuma geçeceğini bilmen lazım.
Ben on sene basketbol oynadım, oyuncular, faul mesafesini
test etmek için şöyle bir şey yapar.
-Ryo'nun yaptığı da buydu. -Bu hareketle, faul yemeden
ne kadar ileri gidebileceğini deniyor.
Hepimiz Ryo'nun, bir kadını nasıl elde edeceğini bildiğini sanmıştık.
-Hepimiz. -Ben de öyle.
-Ama öyle değilmiş. -Yanıldık mı yani?
-Belki de ilk adımı Vivi'den bekliyordur. -Bence öyle.
-"Adım" derken? -İtiraf mı?
Ya da öpücük falan. Ryo kovalanmak istiyor.
Bence doğru hamle bu değil. Daha aktif olması gerekiyor.
Bence Hana konusunu çok düşündüğü için bunu yapamıyor.
Bu çok ayıp bir şey ama.
-Sebebi buysa çok küçülür gözümde. -Evet.
"Küçülür" derken?
İnsan olarak yani.
Adamın uzvu ne kadar, ne bileyim yahu?
Vivi onu öperse, Ryo da Hana'ya karşı yanlış yapmamış olacak.
-Ama bu çok yanlış. -Çok ayıp bir düşünce bu.
Böyle düşünüyorsa eğer, bu kötü biri olduğu anlamına gelir.
-Nasıl hissediyorsa öyle davranmalı. -Doğru.
Belki de Vivi'den hoşlanmıyordur.
-Evet. Ben de öyle düşünüyorum. -Olabilir.
Evdekiler dışında biriyle görüşüyor olabilir.
-Belki de kızla ilgilenmiyor. -Gerçekten mi?
-Öyle olsa bir hamle yapardı herhâlde. -Kesinlikle.
Umarım bunca flörtü, kızdan hoşlanmadığı hâlde yapmıyordur.
-İğrenç bir şey. -Olabilecek en kötü ihtimal bu.
-Özellikle de Vivi'nin hislerini bilirken. -Bir ilişki
-istemediği hâlde flörtleşiyorsa... -Korkunç bir insan demek ki.
-Çok yıkılırım. -Kaçacak yeri olmaz.
-Hem de hiç. -Ben iki ihtimali de sevmedim.
Hislerini açıklamaktan başka şansı yok.
En iyisi bu.
-Güzel mi? -Sözde diyetteyim
ama Ryo aldığı için biraz yiyeceğim.
Bir süredir, Ryo'ya
-hislerini sormayı düşünüyoruz ya. -Evet.
Ne diyorsun?
Bence iyi fikir.
Bilmek istiyorsan sor. Ben de öğrenmek istiyorum zaten.
-Herhâlde. -Ama sormaya korkuyorum.
O yüzden sen sorarsan minnettar olurum.
-Onu kenara çekeyim. -Geldi mi ki?
-Ben geldim. -Hoş geldin.
-Biz de... -Nasıldı?
Çok lezzetliydi. Tupas bir tane daha aldı.
-Ryo, biraz konuşabilir miyiz? -Tabii.
-Önce duş alsam? -Olur tabii. Ben beklerim.
-Hemen geliyorum. -Acele etme.
Tamam.
-"Tamam." -Tamam.
Korkuyorum.
Cevabı çok acı verici olabilir.
Ne oluyor? Bir şey mi oldu?
Nasıl gidiyor, merak ettim.
-Hayatım mı? -Bugünlerde nasılsın?
-Ne oluyor? -Ne demek istediğimi biliyor musun?
Evet.
Kızlar konusunda ne düşündüğümü soruyorsun, değil mi?
Evet. Neler olduğunu biliyorsun, değil mi?
-Fark ettim tabii. -Evet.
Etmemek mümkün değil.
Evet, gözden kaçmıyor.
Hana...
Bir süre önce yemek teklifini reddettim, değil mi?
Evet.
Bunun bana olan hislerini yok edeceğini sanmıştım.
Öyle olmuyor ama.
Ama ben...
Er ya da geç dürüstçe söylemem gerekeceğini biliyorum.
Ama benim için çıkıp bu konuda konuşmak...
-Bana bir şey söylemedi... Evet. -Hisleri konusunda.
Bu yüzden de
daha hislerini bile açıklamayan birini reddetmek acımasızca geliyor.
-Anlıyorum. -Ama onu ikilemde bırakmak da yanlış.
Bence de böyle olmamalı.
Bunu nasıl söyleyeceğimi bilmiyorum ama...
Hareketlerine bakarak ben ne hissettiğini anladım aslında.
-İlgilenmediğimi mi? Evet. -Evet.
Ama o çok saf.
-Biliyorum. -Yani inanılmayacak kadar temiz kalpli.
Geçmişte böyle durumlarda, karşımdaki mesajı almayınca
onunla iletişimi keserdim, olay da böylece kapanırdı.
Ama şimdi her gün görüşüyoruz.
O kadar yakınız ki.
Sence konuyu benim mi açmam lazım?
Yoksa o bir şey diyene kadar bekleyeyim mi?
Dün bizim odada sohbet ediyorduk.
Seni biriyle flört ederken görünce ne kadar üzüldüğünü anladım.
-Evet. -Bu yüzden...
-Onu öyle görmeye dayanamıyorum. -Anlıyorum.
Gerçeği söylersem tek yapacağım, onu incitmek olacak.
Senden gerçekten hoşlandığı için evet, bence de üzülecek.
-Değil mi? -Evet.
Ama elinden bir şey gelmez.
-Vivi için ne düşünüyorsun? -Vivi...
Bence çok güzel,
sohbeti de çok eğlenceli.
Ondan tavsiye bile isteyebiliyorum. Bence harika biri.
Ama Hollywood'a taşınmak istiyor, değil mi?
-Sen de gelecek için mi endişeleniyorsun? -Evet.
Amerika'da çalışmak istiyor o.
Benim de uzak mesafe ilişkisine hiç niyetim yok.
Yani ondan hoşlanıyorsun.
Ama gerçekçi düşününce
-işler karışıyor. -Evet.
Küçük bir ihtimal de olsa Japonya'da kalsa bile
yine rahat edemem.
Çünkü önceliğim hayallerim olmalı.
Ama onun da beni desteklemek için kendi hayallerini
bırakmasını istemiyorum. Bunu hiç istemem.
Mantıklı.
Vivi'yle de mi konuşmalıyım?
Zor soru.
Ama yürümeyeceğinden eminsen...
Ondan hoşlanıyor olabilirsin
ama önceliklerin konusunda gerçekçi olmak senin için önemliyse...
-Sorun da bu, değil mi? -Evet.
Yürümeyeceğine şimdiden eminsen bence onunla konuşmalısın.
Bence de.
-Evet, güzel yakaladın. -Evet...
Alt yazı çevirmeni: Dilan Toplu